Nieuwe site testen vóór de DNS-omzetting: het hosts-bestand-trucje

De nieuwe website staat klaar bij de nieuwe hoster. De oude draait nog gewoon voor bezoekers. En nu wil je de nieuwe uitgebreid bekijken — echt op het eigen domein, niet op een of ander tijdelijk adres — zónder dat je de DNS al omzet. Dat kan, met een trucje dat webbouwers dagelijks gebruiken: het hosts-bestand. Het klinkt technischer dan het is.

Waarom dit werkt

Als je een domeinnaam intypt, zoekt je computer via DNS op welk IP-adres daarbij hoort — een soort telefoonboek (de details lees je in onze DNS-uitleg). Maar vóórdat je computer dat telefoonboek raadpleegt, kijkt hij eerst in een eigen bestandje: het hosts-bestand. Staat het antwoord daar al in, dan wint dat.

Zet je in dat bestand “voorbeeldbedrijf.nl woont op het IP-adres van de níeuwe server”, dan ziet alleen jouw computer de nieuwe site. De rest van de wereld merkt niets: bezoekers, klanten en Google krijgen gewoon de oude site, totdat jij de echte DNS omzet.

Wat je nodig hebt

Alleen het IP-adres van de nieuwe server. Dat staat vrijwel altijd in de welkomstmail van je nieuwe hoster; anders is het één supportvraag: “op welk IP-adres komt mijn site te staan?” In de voorbeelden hieronder gebruiken we 203.0.113.10 — vervang dat door jouw echte IP.

Windows: stap voor stap

Klik op Start, typ “Kladblok”, klik met de rechtermuisknop en kies Als administrator uitvoeren. Dat is nodig omdat het om een systeembestand gaat.
Kies Bestand → Openen en ga naar C:\Windows\System32\drivers\etc. Zet het filter rechtsonder op “Alle bestanden” en open het bestand hosts.
Voeg onderaan één regel toe: eerst het IP, dan de namen die erheen moeten:

203.0.113.10 voorbeeldbedrijf.nl www.voorbeeldbedrijf.nl

Sla op en maak de DNS-cache leeg. Open daarvoor de opdrachtprompt en typ:

ipconfig /flushdns

macOS: stap voor stap

Open Terminal (via Spotlight: cmd+spatie, typ “Terminal”).
Open het hosts-bestand met beheerrechten:

sudo nano /etc/hosts

Voeg onderaan dezelfde regel toe als hierboven, sla op met ctrl+O (enter) en sluit af met ctrl+X.
Maak de DNS-cache leeg:

sudo dscacheutil -flushcache; sudo killall -mDNSResponder

Testen — met twee kanttekeningen

Open nu je domein in een privé-/incognitovenster (dat voorkomt dat oude, gecachte pagina’s je voor de gek houden). Zie je de nieuwe site, dan werkt het trucje. Klik alles door: menu’s, formulieren, de winkelwagen als je die hebt.

Twee dingen die je kunt tegenkomen en die géén reden voor paniek zijn:

Een certificaatwaarschuwing. De nieuwe server heeft vaak nog geen SSL-certificaat voor je domein — dat wordt meestal pas uitgegeven als de DNS echt omgezet is. In de testfase is die melding dus normaal.
Mail even laten voor wat het is. Het hosts-bestand geldt voor je hele computer. Heb je op dezelfde regel ook je kale domein omgeleid en haalt je mailprogramma post op via een adres op dat domein, dan kan die tijdelijk bij de verkeerde server aankloppen. Test de site, en ruim de regel daarna weer op.

Terugdraaien niet vergeten (echt niet)

Dit is de valkuil van het trucje: het bestand vergeet zichzelf niet. Wie de regel laat staan, kijkt vanaf dat moment áltijd naar die ene server — ook als de site allang ergens anders draait of er bij de echte DNS iets misgaat. Dan is bij jou alles in orde terwijl klanten een kapotte site zien, en dat debugt beroerd.

Verwijder de regel dus zodra je klaar bent met testen, of zet er een hekje voor zodat hij uit staat:

# 203.0.113.10 voorbeeldbedrijf.nl www.voorbeeldbedrijf.nl

Daarna nog één keer de DNS-cache legen (zie hierboven) en je kijkt weer met de ogen van een gewone bezoeker.

Het alternatief: de preview-URL

Veel hosters geven je een tijdelijke preview-URL of test-subdomein waarop je de nieuwe site kunt bekijken zonder iets aan je computer te veranderen. Makkelijker, zeker. Maar WordPress en pagebuilders slaan het domein vaak op in hun instellingen en links, waardoor zo’n preview half kapot kan ogen terwijl er niets mis is. Het hosts-trucje laat de site zien zoals hij er écht uit gaat zien op het eigen domein — daarom is dit de methode die professionals gebruiken vlak voor een livegang. Hoort je test bij een domeinverhuizing, lees dan ook wat er bij een domeinverhuizing komt kijken.

Wanneer schakel je hulp in?

Kom je er met de stappen hierboven niet uit, of zie je op de nieuwe server iets geks (verkeerde site, eindeloze redirects, database-foutmeldingen), dan is dat precies het moment om je hoster of webbouwer in te schakelen — vóór de DNS-omzetting. Dat is de hele winst van dit trucje: problemen vinden terwijl nog niemand ze ziet.

Samengevat

Het hosts-bestand gaat vóór DNS: jouw computer kijkt alvast naar de nieuwe server, de rest van de wereld niet.
Eén regel toevoegen (IP + domeinnamen), DNS-cache legen, testen in een privévenster.
Een certificaatwaarschuwing is in de testfase normaal.
Regel na het testen verwijderen en de cache nog eens legen — anders kijk je eeuwig naar de verkeerde server.
Preview-URL van je hoster is het simpele alternatief, maar het hosts-trucje toont de site zoals hij echt live komt te staan.