Een bedrijf wordt verkocht, een compagnon gaat alleen verder, een vereniging krijgt een nieuwe secretaris — of iemand overlijdt en de familie moet ineens beslissen wat er met de website gebeurt. Over het overdragen van een website of domein is opvallend weinig fatsoenlijke informatie te vinden, terwijl het vaker voorkomt dan je denkt. Dit is wat er allemaal bij komt kijken, stap voor stap.
“De website” is niet één ding
De belangrijkste denkfout bij overdrachten: dat een website één pakketje is dat je in één handeling overdraagt. In werkelijkheid gaat het om vier losse onderdelen, elk met een eigen eigenaar-administratie:
- De domeinnaam — geregistreerd op naam van een houder bij een registrar.
- De hosting — een lopend contract met een hostingpartij, inclusief facturatie.
- De site zelf — bestanden, database, en eventuele licenties voor thema’s en plugins.
- De toegangen — inloggegevens voor WordPress, hostingpaneel, DNS, mailboxen, statistieken en gekoppelde diensten.
Draag je er maar drie van de vier over, dan komt de nieuwe eigenaar er gegarandeerd op het slechtste moment achter wat er mist.
Stap 1: de tenaamstelling van het domein
Het domein hoort officieel op naam van de nieuwe eigenaar te komen. Dat heet een houderwijziging en regel je bij de registrar — vaak via een formulier of het klantenpaneel, soms met een handtekening of akkoord van beide partijen. Blijft de oude naam staan, dan blijft de oude eigenaar juridisch de baas over het domein, wat er ook in het koopcontract staat.
Verhuist het domein tegelijk naar een andere registrar of hoster, dan komt daar een verhuiscode bij kijken — zo werkt zo’n domeinverhuizing. Let op bij internationale extensies zoals .com: na een houderwijziging kan het domein tijdelijk (vaak zestig dagen) op slot staan voor verhuizingen. Plan de volgorde dus bewust.
Stap 2: het hostingaccount en de facturatie
Twee smaken: het bestaande hostingaccount wordt op naam en rekening van de nieuwe eigenaar gezet (één supportverzoek bij de hoster), óf de nieuwe eigenaar opent een eigen account en de site verhuist daarheen. Waar het misgaat, is de tussenvorm: de site blijft jaren op het account — en de factuur — van de vorige eigenaar draaien. Tot die stopt met betalen, en dan ligt alles eruit. Regel het meteen bij de overdracht, niet “later nog eens”.
Stap 3: alle toegangen — en dan écht alle
Loop deze lijst samen na en zet elk punt op naam of nieuw wachtwoord:
- WordPress-admin (en verwijder oude beheerdersaccounts)
- Hostingpaneel en FTP
- DNS-beheer (waar de records staan)
- Mailboxen: wat gebeurt er met info@ en persoonlijke adressen?
- Google Search Console, Analytics en het Google-bedrijfsprofiel (eigenaarschap overdragen, niet alleen “toegang geven”)
- Licenties van premium thema’s en plugins — die staan vaak op het account van de webbouwer of oude eigenaar en verhuizen niet vanzelf mee
- Gekoppelde diensten: nieuwsbrieftool, betaalprovider, boekingssysteem
Cruciaal en vaak vergeten: vervang overal het herstel-e-mailadres. Zolang wachtwoord-resets naar de mailbox van de vorige eigenaar gaan, houdt die feitelijk de sleutels. En wissel nieuwe wachtwoorden nooit per e-mail uit — zo deel je ze wél veilig.
Vergeet de randzaken niet
Staan er klantgegevens in de site (webshopbestellingen, formulierinzendingen, nieuwsbriefabonnees), dan draag je ook persoonsgegevens over — onder de AVG moet dat zorgvuldig, en bij een bedrijfsovername hoort het thuis in het overnamecontract. Neem verder de lopende afspraken door: onderhoudscontracten, de verloopdatum van het domein en wie de volgende verlengingsfactuur betaalt.
Het gevoelige scenario: overlijden
Als de eigenaar of beheerder van een site overlijdt, komt dit onderwerp op het slechtst denkbare moment op tafel. Weet dan dit: registrars en hosters hebben hier procedures voor. Met een overlijdensakte en bewijs van erfgenaamschap of executeurschap kan een domein en hostingaccount vrijwel altijd worden overgedragen of netjes beëindigd — óók als niemand de inloggegevens heeft. Bel of mail de betrokken partijen gewoon; geen enkele vraag is daar vreemd.
En neem de tijd. De hosting een paar maanden doorbetalen terwijl de familie beslist, is volstrekt redelijk. Er zijn grofweg drie uitkomsten: de site voortzetten (dan gelden alle stappen hierboven), tijdelijk online laten met een mededeling, of netjes opzeggen. Weet bij dat laatste dat een opgezegd .nl-domein 40 dagen in quarantaine gaat en daarna voor iedereen vrijkomt — wie de bedrijfsnaam of het mailadres van een dierbare niet in vreemde handen wil zien, houdt het domein zelf aan. Dat kost een paar euro per jaar en voorkomt spijt.
Wanneer schakel je hulp in?
Een overdracht raakt registrar, hoster, DNS en de site zelf tegelijk — en de meeste mensen doen dit één keer in hun leven. Je hoster kan het zwaarste deel uit handen nemen; een partij als KeurigOnline regelt tenaamstelling, accountoverdracht en de bijbehorende administratie in één keer als beide partijen akkoord zijn. Schakel sowieso hulp in als de vorige eigenaar onbereikbaar is, als niemand de inloggegevens heeft, of als er onenigheid is over van wie het domein eigenlijk is: hoe langer zo’n situatie sluimert, hoe lastiger hij wordt.
Samengevat
- Een website overdragen = vier dingen overdragen: domein, hosting, de site zelf en alle toegangen.
- De houderwijziging van het domein is de juridische kern — regel die bij de registrar, niet alleen op papier.
- Zet facturatie en hostingaccount direct op de nieuwe naam; “het loopt nog via de oude eigenaar” eindigt altijd verkeerd.
- Vervang overal wachtwoorden én herstel-e-mailadressen, en draag eigenaarschap van Google-diensten en licenties expliciet over.
- Bij overlijden: registrars en hosters hebben procedures, ook zonder inloggegevens — neem de tijd en zeg een domein niet overhaast op.